Wat een weer, weer!

Op woensdag 6 januari heb ik veel te stellen gehad met het weer! Die dag sneeuwde aan het eind van de middag mijn woonplaats Haarlem onder, terwijl ik mij op dat moment in Leiden bevond. Ook al was het heel vervelend dat ik niet thuis kon komen en een bijeenkomst van Stichting Plotsdoven in Houten moest afzeggen, uiteindelijk heb ik er toch een mooi verhaal aan over gehouden. Dat verhaal wil ik graag met jullie delen.

Op die woensdagmiddag had ik gezellig zitten kletsen met mijn beste vriend Arno in een café in Leiden. Ik wilde toen om 17.00 uur rechtstreeks een trein pakken naar Utrecht en dan door reizen naar de bijeenkomst van Stichting Plotsdoven in Houten. Maar op het treinstation van Leiden Centraal zagen Arno en ik de chaos – zenuwachtig bellende en rennende mensen en lange rijen bij de servicemedewerkers van de NS - en lazen we op diverse lichtkranten: 'Vanwege de weersomstandigheden rijden er geen treinen van en naar Haarlem.' We zagen ook dat andere treinen niet meer reden en dat er heel veel treinen waren met gewijzigde vertreksporen. 

Na mails en BlackBerry PIN-berichten van mijn vriendin Annemieke over de sneeuwval in Haarlem was dat genoeg reden voor mij om de bijeenkomst in Houten af te zeggen. Ik wist op dat moment namelijk dat er een grote kans was dat ik dan wel naar Houten zou kunnen komen, maar na de bijeenkomst zeer waarschijnlijk niet meer thuis in Haarlem. De omgeving van Amsterdam en Haarlem waren immers flink ondergesneeuwd en de medewerkers van de NS konden mij helemaal niets garanderen. De mensen die de storingen op het spoor rondom Haarlem moesten verhelpen, - bevroren wissels natuurlijk - stonden namelijk inmiddels zelf ook vast op een ondergesneeuwde weg. Arno is toen meteen vertrokken naar Den Haag, waar hij woont, omdat die treinen nog wel reden. Ik probeerde toen maar eerst een bus naar Haarlem te pakken, maar die was helemaal vol en de NS-mevrouw zei dat ook de bussen op de wegen problemen hadden en vast konden komen te staan in de sneeuw dan wel in een file.

Op dat moment wist ik even niet goed wat ik moest doen. Ik kon niet meer naar Haarlem! Ondertussen sms’te Arno mij dat hij zonder vertraging in Den Haag was aangekomen. Ik besloot toen om naar Arno in Den Haag te gaan om daar te logeren en dan de volgende morgen naar Haarlem proberen terug te reizen. Gezien de chaos op het station in Leiden, leek het mij niet verstandig om op enige manier nog te proberen in Haarlem te komen. Net toen ik Arno stond te sms’en dat ik bij hem wilde gaan logeren, tikte Machteld mij aan. Machteld is een tolkstudente die ook in Haarlem woont en wij kennen elkaar toevallig van het Haarlemse gebarencafé. Machteld sprak mij aan met de legendarische openingszin: “We hebben hetzelfde probleem!”

Machteld en ik zijn toen samen naar Den Haag gereisd met enige vertraging. Bij Arno thuis hebben we die avond gezellig gekletst en een leuke film gekeken. De volgende ochtend zijn Machteld en ik zonder verdere problemen met lichte vertraging gewoon veilig en wel in Haarlem thuis gekomen. Op de terugweg naar Haarlem konden we toch wel een beetje lachen om het avontuur en genoten we van het prachtige maagdelijk-witte landschap tussen Den Haag en Haarlem, dat wij vanuit een toch nog rijdende trein met bewondering bezichtigden. Al met al is het allemaal toch goed gekomen. Wat een weer was dat toch weer!

---