Afscheid

Dit is het dan, mijn laatste column. Het laatste stuk voor een website, waar ik een tijdje met plezier voor heb mogen schrijven.

Ook al is het jaar nog niet om, het was tot nu toe heel bewogen en heel hectisch.

In sneltreinvaart zijn er zoveel dingen gebeurd, dat ik de meeste ervan nog niet eens verwerkt heb, en dat ik van veel dingen soms niet besef dat ze er zijn of zijn geweest.

Mijn vader is bijvoorbeeld weer ziek, de kanker is terug. Maar op het moment dat ik dit schrijf, is hij ook al weer weg (voor zover hij weg kan zijn). Vorige week is pa geopereerd, inmiddels is hij alweer  thuis en over een tijdje als ik terug ben uit Zuid-Amerika, krijgt hij chemo. Gelukkig is hij sterk en zijn er geen uitzaaiingen gevonden. En zijn wil om te leven, sterkt mijn familie, vriend en mij ook om voor hem en elkaar te willen knokken.

Zuid-Amerika?? Ja je leest het goed, ik ga met 5 andere deelnemers, 2 begeleiders en 2 tolken naar Suriname. Het project dat 2 jaar geleden o,zo succesvol was, wordt nu ook weer herhaald. En nee, het is geen ‘dove bonen op reis’ deel 2, maar onze groep heet SuriSamen.

Wat we gaan doen? Van alles, van lesgeven tot aan meubeltjes opknappen aan toe. Meer kan je lezen op onze hyves (http://www.surisamen.hyves.nl/) of op onze website (http://www.participaid.nl/).

3 weken lang zullen we er vertoeven. Eerst in de hoofdstad, later in het binnenland.

Ik hoop en denk dat het voor mij een hele reis gaat worden. Niet alleen de afstand, maar ook het idee dat ik Remco en pa hier achterlaat, en het feit dat ik min of meer weer op (zelf-) ontdekkingsreis ga. Maar gelukkig word ik door mijn 2 mannen aangemoedigd om te gaan, ook omdat ik zo’n kans misschien nooit meer krijg. Dus, ik ga!

Ook van jullie neem ik afscheid. Na Suriname heb ik ook veel andere dingen die ik wil en moet doen. En omdat ik ook wel weer eens aan verandering toe ben, besluit ik nu te stoppen.

Voor wie behoefte heeft aan nog meer schrijfsels van mij: je kan me altijd mailen! Wie weet kom ik dan nog wel eens over de brug met een stukkie, waar en wanneer dan ook.

Lieve lezers en redactie van AnnieS, bedankt voor het luisteren en lezen!

Tot kijk en veel liefs,
Anne.

---