Confronterend

Wordt wakker en voel me niet fijn.
Tranen lopen even over mijn wangen omdat ik merk dat er iets is gebeurd met mijn oren. Gisteren een feestje gehad van 2 mensen die 50 jaar werden. Volop mensen en muziek.Ik kan mijn oortjes niet in omdat ze als het ware bonken.
Er zit een druk op mijn oren.
Dan maar even lekker computeren, het zonnetje schijnt maar heb nog even geen zin in buiten.
Ik praat tegen mezelf en test als het ware mijn gehoor .
Ik stel de vraag HOOR IK MEZELF EN DAT STEEDS HARDER , 3 x en dan hoor ik het. Ik voel dat ik het zeg maar de derde keer ben ik in beeld zoals ik dat noem.

Ik heb dit nog nooit eerder gezegd ,maar Fred zegt dat ik dat vaker doe. Een soort test schijnbaar.Het is net of de oortjes overbelast zijn.
Ik kan wel stellen dat het ook het geval is.
Ik heb zelfmedelijden en kan het vandaag ook toelaten,hoef nergens heen en ik kan mijn rust nemen.
Mijn gedachten dwalen af, waarom IK , ik wil erbij blijven HOREN, met mensen spreken , lachen en dansen. Fred houdt me vast als ik afscheid neem in de kleine zaal met vele mensen, ik moet houvast hebben. Ik loop als een hondje achter Fred aan. Ik kijk naar beneden om mijn evenwicht te houden. Mensen kijken, het is niet anders .....maar toch voelt het eenzaam. De 2 jarige vragen iets aan me , door alle geluiden hoor ik niets en versta niets. Fred geeft antwoord en ik bedank ze voor de avond. Achteraf vroegen ze of ik genoten had. Ik vraag me af of ik een volgende keer weer mee moet gaan. We zien het wel ,vandaag voelt alles anders. WHY ?????

stil .....stiller ......stilte ......Het is zoals het is ,maar vandaag voelt het anders.

---