Uiterlijk telt

Uit de oude doos: een licht aangepaste versie van een column die ik ooit schreef als middelbare scholier

Ik ben niet knap, maar ook niet lelijk. En ik moet toegeven: ik benijd mooie mannen. Want immers, met de neus van Ben Affleck, de kaaklijn van Johnny Depp, de stem van Brandon Boyd, de ogen van Brad Pitt, de lippen van Matt Damon en het figuur van Tom Cruise zou ik niet alleen een begenadigd acteur en wereldberoemd model kunnen zijn, maar ook moet ik dan - net als Robbie Williams - grote hordes jongedames van me af proberen te slaan. Ach ja, welke jongeman droomt daar nou niet stiekem van?

Wat schoonheid nu precies is, weet ik eigenlijk niet. Maar wanneer ik over straat loop, kan ik je wel aanwijzen welke vrouw ik een lekker ding vind en welke niet. Nu denken jullie natuurlijk: ‘die kijkt alleen naar de tieten en de rest kan hem geen ene mallemoer schelen!’ Oké, oké, natuurlijk let ik op de borsten, ik ben een man, hehe, maar ik heb heus ook oog voor de heupen, het gezicht, de ogen en dat typische waggelwaggelvrouwenloopje. Op zich, het is best sexy om een jonge vrouw heupwiegend voorbij te zien lopen en vaak kan ik het dan ook niet laten om de dame in kwestie nog even na te kijken. Zo werkt de natuur nu eenmaal.

Al van jongs af aan is de mens in staat schoonheid te herkennen. In 1987 liet de Amerikaanse psychologe Judith Langlois foto’s van vrouwen zien aan twee maanden oude baby’s. Wat bleek nou? De jonkies keken langer en vaker naar de foto’s met vrouwen die door volwassenen als mooi worden bestempeld! Andersom krijgen knappe zuigelingen meer aandacht; ze worden gemiddeld genomen meer geknuffeld en vaker snoezig toegebrabbeld door de ouders. Niet zo vreemd dus, dat mooie mensen worden voorgetrokken bij sollicitaties, aardiger worden behandeld door winkeliers en naar het schijnt ook gelukkiger zijn.

Mijn droomvrouw heeft ondermeer de ogen van Cameron Diaz, de huid van Gwyneth Paltrow, het neusje van Reese Witherspoon en het voluptueuze lichaam van Angelina Jolie. Een mooi vrouwengezicht heeft een kleine oog-kin-afstand, volle lippen, een vrij plat gezicht, een kleine onderkaak en hoge wenkbrauwen. Het lijf is aantrekkelijk met lange benen, stevige borsten (wat betreft de grootte: niet te klein en niet te groot), en een achterste waarvan de omtrek ongeveer anderhalf keer die van de taille (voor brugsmurfen: je middel, ongeveer op navelhoogte) is. De zogenaamde Taille Heup Ratio, THR, is ideaal wanneer de omtrekverhouding 90 cm bij 60 cm of 100 cm bij 66 cm bedraagt. Heb je deze maten niet, dan kun je deelname aan Miss-verkiezingen of een fotoreportage in de Playboy wel op je buik schrijven.

Bijna iedereen heeft wel eens een mop verteld over een blondje dat een domme opmerking maakte. Een nog dommer vooroordeel, want uiterlijk zegt helemaal niets over intelligentie. In de havo&vwo-klassen op mijn oude middelbare school zaten veel blonde meisjes en dat bewijst voor mij dat een blondje niet per definitie dom is. Overigens kan je wel slimmer worden door veel te leren en er zijn zat mogelijkheden om jezelf mooier te laten maken. De enige overeenkomst tussen uiterlijk en intelligentie bestaat eruit dat beiden voor een groot deel genetisch bepaald zijn: je erft veel van je ouders. In dit verband is het misschien leuk om te weten dat Marilyn Monroe ooit eens Albert Einstein ontmoette en tegen hem zei: ‘Stelt u zich eens voor dat wij samen een kind zouden krijgen, met uw intelligentie en mijn lichaam…’ De slimme Einstein vroeg hierop: ‘Maar als het nu mijn lichaam heeft en uw intelligentie?’ 

Vriendinnen verzekeren mij er altijd van dat vrouwen het uiterlijk van ondergeschikt belang vinden, want het draait volgens hen om het innerlijk, om wie je bent. Ondertussen maken zij zichzelf dagelijks op en laten ze zich in hun keuze voor een jongen wel degelijk leiden door hoe hij eruit ziet. Onzin? Mooi niet dus! Op een Amerikaanse universiteit lieten ze studentes foto’s zien van mannen in een overall van de vuilnisophaaldienst en van bestropdaste mannen in dure pakken. Op basis hiervan moesten de dames aangeven met wie zij het liefst een avondje wilden stappen. Heel weinig studentes hadden zin in een afspraakje met een vuilnisman, waar de zakenmannen juist erg in trek waren. Ter info: op de foto’s stonden telkens dezelfde mannen, maar ze hadden simpelweg hun outfit omgewisseld, omdat het doel van de onderzoekers was te bewijzen dat de status van de man een zekere aantrekkelijkheidfactor is. De conclusie: vrouwen gaan voor een mooie verpakking! Zo kan een lelijke man met een succesvolle carrière en veel geld toch betrekkelijk makkelijk aan een vrouw komen. Voor velen dus een teken van hoop.

In de harde mensenwereld tel je pas écht mee als je mooi bent. Het zijn gouden tijden voor cosmetische chirurgen, doordat mannen hun echtgenotes voor een verjaardag of trouwjubileum een gezichtscorrectie, borstvergroting of liposuctie (vetafzuiging) cadeau doen. Op middelbare scholen wordt een puistenkop gepest, een beugelbekkie lachen we uit en om ergens bij te horen moet je een bepaalde kledingstijl hebben en meegaan in het kuddegedrag van ‘de groep’. Wie geen meeloper wil zijn, is al gauw een nerd of een freak en wordt veelal ruwweg genegeerd. That’s life. Is het nu werkelijk zo moeilijk om iemand te accepteren zoals hij of zij is en eruitziet? Kennelijk wel. Helaas.

---