Effe wachte… Pizza!

Op een koude doch relaxte zondagavond hadden mijn vriendin en ik een keertje geen zin om te koken. We besloten daarom maar om via internet een pizza te bestellen. Maar om een of andere reden ging er iets mis, waardoor we het onbezorgde gevoel van die koude zondagavond verloren. Mijn beschrijving van deze vervelende ervaring.

We waren die zondag een heerlijk dagje op stap geweest. Eenmaal thuis was het na zessen, we waren allebei moe van het dagje uit en besloten daarom om iets te eten te bestellen en te laten bezorgen. Onze keuze viel op een pizzaleverancier die die week een aanbieding had waar wij gebruik van wilden maken. Mijn vriendin had al vaker via internet bij deze pizzeria besteld, en tot die avond was dat altijd goed gegaan. We bestelden aldus. 

De website gaf aan dat de bezorger drie kwartier na onze online bestelling aan zou bellen en de pizza zou leveren. Dat kwam mooi uit, want tegen die tijd zou het rond zevenen zijn en dan komt altijd mijn favoriete tv-programma op de buis. Nu het voetbal na een commercieel uitstapje weer terug was bij het publieke Studio Sport, wilde ik wel weer eens de oeroude traditie van het bord op schoot naleven. En dat gezellig met mijn vriendin, die naast mij op de bank tijdens de voetbalsamenvattingen wilde gaan laptoppen.

Diezelfde zondagavond om 19.00 uur: Studio Sport begint, maar de traditie moet nog even wachten. Het kartonnen bord met pizza voor op schoot is nog niet gearriveerd. Na vijf doelpunten, vier gele kaarten en een prachtig interview met een verliezend coach is de pizza er nog altijd niet. Mijn vriendin staat inmiddels voor het raam naar buiten te kijken, turend naar een te verwachten veel te haastig rijdend brommertje. Om half acht, vijf kwartier na onze online bestelling, is de pizza nog altijd niet gebracht.

Mijn vriendin is het wachten zat, en besluit de pizzeria te bellen. Let wel, ze is doof en op zondagavonden zit er bij Teleplus van KPN kennelijk slechts een telefoondame. Teleplus is dan ook bezet. Echt hartstikke bezet. Er zijn zeker meer doven en slechthorenden die pizza willen bestellen, want mijn vriendin moet maar liefst 25 minuten wachten voordat de telefoondame ons eindelijk van dienst kan zijn. Wanneer mijn vriendin – licht geïrriteerd van al dat wachten – kenbaar maakt dat zij erg lang heeft moeten wachten, krijgt zij als reactie: ‘Ja, maar ik ben alleen vanavond. Wie kan ik voor u bellen?’

Enkele minuten later heeft ze eindelijk de pizzaboer aan de lijn. Over de schouder van mijn vriendin, die aan de teksttelefoon zit, lees ik de door de Teleplus vertaalde tekst van de pizzeriamedewerker: ‘Nee hoor, wij hebben geen bestelling door gekregen vanaf uw adres. Hoe laat? Twee uur geleden al? Nee hoor, echt niet. Ik heb het gecontroleerd. Geen bestelling. Wilt u dan alsnog bestellen?’ En mijn vriendin bestelt inderdaad alsnog die ene pizza die nog steeds in de aanbieding is. 

De deurbel flitste toen Studio Sport al enige tijd afgelopen was. Mijn vriendin en ik keken elkaar aan. Waren ze daar dan nu eindelijk? En inderdaad: het was de pizzabezorger met de afgeprijsde pizza. De brommerjongen wist van niets over ons lange wachten, want hij kwam enkel de pizza brengen en het geld innen. Om kwart voor negen en lang niet zo hongerig en relaxt meer als ruim twee uur eerder die zondagavond, aten mijn vriendin en ik daarna versuft de pizza op. Hij smaakte ons minder goed dan we hadden gehoopt toen we iets na zessen online bestelden. 

Een paar dagen later kreeg mijn vriendin een email van de pizzeria. Er was die ene zondagavond een internetstoring, waardoor een aantal internetbestellingen was mislukt. Met die mail kreeg mijn vriendin ook een tegoedbon voor een gratis pizza bij hetzelfde bedrijf. Een week later hebben we de gratis pizza maar gewoon zelf op de fiets opgehaald.

---