Inspiratie???

Gisteravond zat ik achter de PC, klaar om mijn eerste column (sinds tijden) te schrijven. Normaal gesproken weet ik direct wat ik op papier (of beter: in word) moet zetten, maar nu wilden mijn handen mij niet leiden naar het toetsenbord. Het zou toch niet? Ik zou toch geen heuse ‘writers block’ hebben?

Niet veel later schoof pa aan bij de computer, om even een praatje te maken. Ik vroeg hem: pa, wat moet ik nou schrijven? Normaal weet ik het wel, maar nu???

‘Nou’, zei hij. ‘Je kan over de mode schrijven. Of over andere dingen die jij leuk vindt. Je kan schrijven over dingen die er op dit moment gebeuren in de wereld. Of over dingen waar jij een uitgesproken mening over hebt.’

‘Ik weet het niet hoor,’ zei ik. ‘Het is net alsof het blikveld van mensen steeds kleiner wordt. Alsof ze zich alleen nog maar interesseren voor dingen die tastbaar zijn, die in hun naaste omgeving gebeuren. Ik weet wel waar ik over kan schrijven, maar óf zij het willen lezen?

Misschien bereiken mijn woorden die mensen niet. Misschien denken zij: ah, trut, hou toch je kop, ga liever even bezig met je PSP, je Nintendo DS, of duik de kroeg in om je helemaal klem te zuipen. Da’s tenminste interessant.

’‘Schrijf dáár dan over!’ Zei pa. Uit je ongenoegen over het feit dat mensen zo’n klein blikveld hebben, zo weinig willen zien. En vertel daarna wat ze missen. Dat er zoveel mooie dingen zijn in de wereld, dingen die niks met drank, drugs of seks te maken hebben. En als ze het dan nog niet willen lezen, jammer dan. Maar dan heb jij tenminste geschreven wat jij wilde. Klaar.

’Ja, dacht ik… daar heeft hij zowaar een punt. Naast mij zat iemand met verstand. Die wist waar hij over sprak. En ik wist stiekem ook wel hoe het zat, dat ik geen rekening hoef te houden met wát ik schrijf, maar ja, het publiek is kritisch.

Kritisch zijn is goed: je geeft daarmee aan dat je voorkeuren hebt voor bepaalde dingen, mensen of onderwerpen. Maar soms is het ook goed om verder te kijken, de wereld in. Iets proberen wat je niet kent of lust. Gewoon om te zien of het bevalt, of het smaakt en of je er wat van opsteekt. Misschien is het gewoon tijd om je PSP even thuis te laten en een stedentrip te gaan maken. Je gaan verdiepen in de schoonheid van een stad. Of je gaat naar de bieb en besluit meer te weten te willen komen over een bepaald onderwerp. Gewoon uit nieuwsgierigheid. En of het je interesseert? Dat doet er niet zoveel toe. Daar kom je vanzelf achter als je eenmaal weet wat je leest of doet. Dan heb je het tenminste geprobeerd.

Dus: vanaf nu gooi ik alle grenzen open. Ik schrijf vanuit mijn hart en mijn hoofd, en enkel en alleen over de dingen die ík leuk vind, of de dingen die er spelen in de maatschappij en die mijn aandacht getrokken hebben.

En als je het niet bevalt, of je weet iets beter om over te schrijven: mail me maar!

Groetjes,

Anne.

Juli 2008

---