Musical

Kort geleden ben ik naar de musical ‘Mamma Mia’ geweest. Dankzij mijn CI kan ik weer van een musical genieten, al is dit nu anders genieten dan voorheen. Ergens in de jaren ’90 ging ik voor het eerst naar een musical. Ik was toen nog niet geheel doof, maar slechthorend en droeg in beide oren een achter het oor toestel. Ik herinner mij nog dat ik samen met een vriendin naar de musical ‘The Phantom’ was geweest. Ik had er geweldig van genoten.

Onderweg in de auto op weg naar huis, vertelde mijn vriendin hele verhalen, waar de musical over ging. Ik vroeg haar hoe zij dat allemaal wist, of zij er een boek over had gelezen of zo?  Maar tot mijn grote verbazing zei zij toen dat dit allemaal in de liedteksten te horen was geweest. Nou ik had de liederen wel gehoord, maar de tekst dus niet want ik had er geen enkel verhaal uit opgestoken. Voor mij was dit gewoon maar toen ik het verhaal van mijn vriendin hoorde, begreep ik dat ik dan toch wel een groot deel miste doordat ik slechthorend was. Ik wist toen al wel dat er zoiets als een ringleiding bestond, maar ik wilde niet ‘anders zijn’ en dus niet met een ringleidingsysteem om mijn hals rondlopen. Ik had het idee dat iedereen dan naar mij keek, en schaamde mij er toen nog voor.

Bij de volgende musical waar ik naartoe ging, heb ik mij over die drempel heen gezet en voor het eerst gebruik gemaakt van de ringleiding. Er ging ineens een wereld voor mij open. Dankzij de ringleiding kon ik de musical veel beter verstaan en volgen, ik genoot er nog meer van.  De jaren daarna ging ik met mijn vriendin naar bijna alle musicals die speelden. We waren samen helemaal musicalgek geworden.

In die jaren ging mijn gehoor geleidelijk aan steeds verder achteruit. Ik kreeg een Baha-kasttoestel, maar gelukkig met ringleidingstand. Dus ook met de Baha kon ik nog genieten van de musicals. Totdat ik in 2000 flink ziek werd; evenwichtsproblemen, oogproblemen, totale doofheid. Toen was het gedaan met het bezoeken van musicals. Ik miste het heel erg.

Totdat ik in maart 2007 weer een poging waagde en naar de musical ‘Annie’ ging. Ik had inmiddels al sinds 2003 mijn CI en lichamelijk ging het weer goed genoeg om er naartoe te gaan.  Helaas had ik de pech dat de ringleiding in het theater het niet deed. Hierdoor kon ik niets volgen van wat er gezegd en gezongen werd. Ik kende het verhaal van Annie wel, en begreep daardoor wat er op het toneel gebeurde. Maar het was heel jammer dat ik het niet kon volgen.

Toch kon deze tegenslag mij niet tegenhouden om nogmaals naar een musical te gaan, ditmaal naar ‘Cats’.  Ik had mij heel goed voorbereid en op internet alle songteksten opgezocht. Zo wist ik waar het verhaal over ging en ik kende de teksten van de liedjes. Deze keer deed de ringleiding het wel maar toch was alles niet te volgen voor mij. De solo’s kon ik vrij goed volgen maar liedjes met samenzang waren veel moeilijker, ondanks dat ik de tekst kon. Toch was het heel erg genieten. Zelfs als ik geen geluid had gehad, dan was deze musical nog heel leuk geweest om alleen maar naar te kijken.

Ik had de smaak van de musicals weer goed te pakken en in de afgelopen periode ben ik naar meerdere musicals geweest. Het is voor mij niet zo ontspannend als voor de meeste bezoekers. Voor ik naar de musical ga, heb ik een hele voorbereiding. Nazoeken waar het verhaal over gaat, de songteksten opzoeken en een beetje in mijn hoofd stampen. Door mijn oogproblemen is het voor mij ook moeilijker om alles goed te kunnen zien. Ik kan niet goed focussen en vooral als het druk is op het toneel, is dit voor mij moeilijk en het kost extra inspanning.

En toch…..ondanks de extra voorbereiding, inspanning en niet alles kunnen verstaan (ondanks ringleiding)……ik geniet er toch weer van, dankzij de CI.

---