Toen ik geworpen werd, was ik de jongste in een gezin. Tijdens de zwangerschap van mijn twee jaar oudere broer werd mijn moeder geadviseerd te stoppen met het slikken van medicijnen die jodium bevatten. Gedurende mijn draagperiode mocht ze gewoon doorgaan met het slikken daarvan. Ik ben dus geboren met een hele dikke keel. Mijn rompje onderscheidde zich niet van mijn gezichtje. Toen mijn moeder voor het eerst een blik op me wierp, sloeg ze al in paniek en meldde dit aan de dokter die de bevalling had ingeleid. De huisarts was van mening dat het geen kwaad kon en dat het weer weg zou trekken. 

Na twee weken was mijn moeder het zat, de zwelling nog niet over, pakte ze me op en reed naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, waar een overdosis aan jodium werd geconstateerd. Wat inwerkte op mijn schildklieren die daarvan opzetten. Nog weken later lag ik aan allerlei slangetjes en buisjes om testen en medicatie door te voeren. 

Toch was ik altijd een blije baby, en de verpleging was dan ook dol op mijn gulle lach. Na weken in het ziekenhuis te hebben vertoefd, mocht ik weer naar huis. Toen ik twee was, heb ik nogmaals drie maanden in het ziekenhuis gelegen voor hetzelfde euvel.

Overigens heb ik een plezierige jeugd beleefd tussen veel jongetjes uit de buurt. Ik was daardoor een echte ‘tomboy’, die nu, in al haar volwassenheid, nog wel eens moeite ondervindt om zich echt te gedragen zoals het een dame betaamt. Alhoewel ik dan toch wel die typische damestrekjes bezit, dat dan weer wel.

Ik heb alle mogelijke scholen op mijn gemak, en gemakzucht is een van mijn karaktertrekjes, doorlopen. Al moest ik vanwege slecht zien wel altijd voor in de klas zitten en constateerde de GGD al vroeg dat ik verminderd gehoor had. Ik had dus waarschijnlijk veel hoger kunnen scoren, ware het niet dat het destijds niet stoer werd geacht om überhaupt je best te doen en ik mijn slechthorendheid niet goed doorhad. Al was ik altijd wat wantrouwig ten aanzien van groepjesvorming in de verte. Ik vermoedde altijd dat men maar over me sprak en roddelde. Na de schooltijd wilde ik zo snel mogelijk geld gaan verdienen. En toen ik dat eenmaal deed, wilde ik zo snel mogelijk weer terug naar school.

Vervolgens koos ik mijn beroep op een vlak waar de meeste dames hun kost verdienen: directie-secretaresse. Ben daar achteraf niet blij mee, want tegenwoordig verwacht men dat men dan altijd een mobiele telefoon op zak heeft, wat ik met omringende overstemmende geluiden niet aankan. Dus tussen het vergeefse solliciteren door ben ik in mezelf aan het investeren door een hele andere beroepsopleiding (Moderne Bedrijfsadministratie) te volgen door middel van zelfstudie. Dat vereist verrekte veel zelfdiscipline, ik weet 't, maar een eerder Management diploma heb ik ook op die wijze behaald.